Dominika Makles

Życzenie, aby pojawić się w czyimś świecie wyłania się z każdej strony. Swoista sława jest czasami przez nas samych ciężka do strawienia. Święty spokój wydaje się nam być odległą planetą, widzianą przez okular, ale nienaruszalną. Z wielką tęsknotą patrzymy w niebo, odliczając czas do ponownego wytchnienia. A gdyby tak nasze oczy powiększały komuś niebo. Nie …

Czytaj dalej „Zaproszenie”

Głęboko zakorzeniona potrzeba bycia kimś, rozmywa granicę świata materialnego i duchowego. Skąd wiemy, że ten ktoś jest tym kim być powinien? Skomplikowana fabuła szarpie czasami nasze serce, przesądzając o tym co na zewnątrz, nie dotykając duszy. Kojarzone z bólem wspomniane szarpanie, powoduje co najmniej niechęć, którą ciężko powstrzymać. Nie mniej jednak, szarpanie w końcu zmaleje, …

Czytaj dalej „Świadomość”

Bezinteresowności zaznaje się poprzez dotyk nieba. Dreszcz nieprzyjemności przez moment zwątpienia, oswobadza wzniesiony wzrok ku Górze. Poczucie bezkresu minimalizuje strach, który nie trwa wiecznie. A ten kto przedłuża własną nieufność czeka w gruncie rzeczy na wielkodusznego przyjaciela. Ciężko samemu skoczyć nad przepaścią, razem łatwiej nauczyć się latać. Wzajemne przewodnictwo popłaca. Chroni przed upadkiem, wyciąga pomocną …

Czytaj dalej „Bezinteresowność”